Jedną z dość rzadko spotykanych chorób jest choroba Wilsona. Określana jest ona także mianem zwyrodnienia soczewkowo-wątrobowego. Pierwszy raz w historii opisana został przed dziewięćdziesięcioma siedmioma laty. Dokonał tego Samuel Alexander Kinnier Wilson – neurolog rodem z Wielkiej Brytanii. Choroba ta ma podłoże genetyczne, a polega ona na tym, iż w organizmie jest mocno zaburzony metabolizm miedzi. Objawy tej choroby zaczynają się z reguły pojawiać pomiędzy dziesiątym rokiem życia a czterdziestym. W niemalże połowie tych przypadków zaczyna poważnie szwankować wątroba. Pojawia się zapalnie tego organu – może mieć postać ostrą, przewlekłą, może to być również zapalenie nadostre, niekiedy występuje marskość wątroby. Do tego dochodzą zaburzenia na tle psychiatrycznym – bywają one źle zdiagnozowane i wówczas leczy się chorego albo na schizofrenię, albo uzależnienie od alkoholu. Do tego dodać trzeba cały szereg innych zaburzeń utrudniających czy nawet uniemożliwiających normalne funkcjonowanie. Lista rzadko występujących chorób jest naprawdę bardzo długa. można pośród nich wymienić chorobę Alexandra. Jest to choroba o podłożu genetycznym zawsze prowadząca do śmierci. Zaliczana jest do chorób centralnego układu nerwowego. W ścisły sposób jest ona powiązana z mutacją jednego z genów – chodzi w tym miejscu dokładnie o gen kwaśnego białka fibrylarnego gleju. Pierwszy raz opisano ją dokładnie przed sześćdziesięcioma laty u dzieci cierpiących z powodu opóźnień w rozwoju tak psychicznym, jak i fizycznym, a ponadto również między innymi z wodogłowiem. Znane są dwa podstawowe warianty choroby Alexandra. Pierwsza z nich określana jest mianem gwałtownie postępującej dziecięcej postaci. W tym przypadku wśród objawów wymienić można dla przykładu padaczkowe ataki i wodogłowie. Wariant drugi natomiast ma przewlekle postępującą postać dziecięcą. Zdarzają się przypadki, aczkolwiek sporadyczne, że na chorobę tę cierpią ludzie dorośli. Do tej pory nie udało się znaleźć na nią lekarstwa i metod leczenia.

Skuteczne sposoby na pozbycie się migrenowych bólów głowy.Migrena zazwyczaj uniemożliwia normalne funkcjonowanie, ponieważ nie daje się tak łatwo zwalczyć powszechnie dostępnymi lekami przeciwbólowymi. Dlatego też warto zgłosić się do lekarza, który przepisze nam leki przeciwmigrenowe. Lekami najnowszej generacji są triptany. Stosuje się również leki wspomagające – na przykład kofeinę lub środki przeciwwymiotne jeśli występują nudności. W przypadku leczenia profilaktycznego celem jest zmniejszenie częstotliwości ataków oraz złagodzenie ich przebiegu, trwa ono jednak dość długo, bo około pół roku, lecz rezultaty można zauważyć już w połowie terapii. Z pewnością skuteczne okaże się również zastosowanie kilku podstawowych zasad. Przede wszystkim należy nauczyć się przestrzegania stałego rytmu dnia, zwłaszcza jeśli chodzi o regularny sen nawet podczas weekendu. Odpowiednie zarządzanie własnym czasem pomoże nam pozbyć się zbędnego stresu, a regularne uprawianie sportu wytrzymałościowego poprawi naszą kondycję i odporność. Także, jeśli to możliwe, dobrze jest unikać gwałtownych zmian temperatur. Niezwykle istotne jest, abyśmy notowali okoliczności, w jakich pojawia się migrena. Po ich przeanalizowaniu będziemy w stanie poznać i wyeliminować przynajmniej część czynników wywołujących ataki. Migrena to choroba, nie arystokratyczna przypadłość.Ilu z nas słysząc o migrenie ma przed oczami wizerunek arystokratki, z nudów zajmującej się wymyśloną migreną? Z pewnością nie ci, których problem ten bezpośrednio dotyczy – a cierpi na nią około 10 – 15 procent dorosłych (przy czym głównie są to kobiety). U większości osób pierwszy atak pojawia się w okresie dojrzewania, między 10. a 19. rokiem życia, choć zdarza się że dotyka ona również dzieci (około 3 procent). Z wiekiem ryzyko wystąpienia pierwszego ataku zmniejsza się, więc w przypadku gdy przekroczyliśmy czterdziestkę najprawdopodobniej problem ten nie będzie nas już dotyczył. Według naukowców schorzenie to zależy w dużej mierze od genów, w związku z tym jeśli w naszej najbliższej rodzinie ktoś cierpi na migrenę istnieje duże prawdopodobieństwo, że skłonność tę odziedziczyliśmy, lecz wcale nie musi się ona ujawnić. Choć nie można tego stwierdzić w stu procentach, przypuszcza się że przyczyna migreny leży w nadwrażliwości komórek mózgu na takie bodźce jak stres, wahania hormonalne a nawet niektóre produkty żywnościowe, w wyniku czego uwalniana jest nadmierna ilość neuroprzekaźników. Powoduje to rozszerzenie i zwiększenie przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych, a w efekcie ucisk nerwów i ból. Atak migreny rozpoczyna się przeważnie wczesnym rankiem, a stopniowo narastający, pulsujący ból obejmuje najczęściej jedną stronę głowy. Zdarzają się również nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło i hałas. Często można przewidzieć atak, ponieważ na kilka dni przed pojawia się uczucie zmęczenia, rozdrażnienia, napady ziewania czy wilczego apetytu.