Depresja jest choroba najczęściej spotykaną w dzisiejszych czasach.Według statystyk rocznie w depresję popada od 6-12% osób dorosłych, wśród osób starszych aż 16%. Problem ten nasila się z biegiem czasu razem ze wzrostem poziomu gospodarczego. Depresja jest jednym najpoważniejszych problemów zddrowotnych w dzisiejszym świecie. Depresja objawia się złym samopoczuciem, rezygnacją i zaburzeniami nastroju, co często prowadzi do samobójstw. Człowiek w deperesji jest mniej wydajny,nie potrafi się skupić na zadaniu, przez co często zaczyna mieć problemy w pracy, w szkole. Jego zachowania prowadzą do poważnych konsekwencji, kryzys małżeński, strata pracy czy też zarwanie kontaktów z najbliższymi. Najkrócej znaną depresją jest depresja po porodowa, która może zaburzyć normalny rozwój dziecka. Chora kobieta, nie może odnaleść w sobie matczynych odczuć, obwinia siebie, przez co jej stan jeszcze bardziej się pogłębia.Osoba w stanie depresji nie widzi sensu zycia, obwinia się za wszelkie niepowodzenia, następuje obsesja prześladowcza. Nerwica natręctw objawia się przymusem powtarzania danej czynności. Objawy występują na podłożu psychicznym. Najczęściej jest to obsesyjne, ciągłe mycie dłoni, osoba ta myje ręce kilkadzisiąt razy dziennie. Czynność ta pochłania ich do tego stopnia, że nie są wstanie wykonać żadnej innej rzeczy. Objawem przy ostrym przypadku tej nerwicy są suche, popękane dłonie, reszta ciała natomiast jest pozostawiona w stanie nie chlujnym i zaniedbanym. Niekiedy człowiek zmuszony jest przez samego siebie do wykonania pewnej czynności bądź gestu. Pomimo wstydu wobec innych, jest znerwicowany do tego stopnia, że nie panuje nad tym. De nerwicy natrętw zalicza się obsesje i kompulsje. Obsesje to natarczywe i nawracające myśli, często jest to strach przed wyobrażonymi postaciami. Kompulsje to czynności które chory nałogowo wykonuje. W ten sposów chce uchronić się przed wyobrażonym , nie przyjemnym wydarzeniem. Pacjent próbuje im się przeciwstawić wykonując dziwne czynności. Czasami może dojść so połączenia obsesji z kompulsją np: lęk przed bierzącą wodą powoduje nie mycie się. Nerwica natręctw najwięcej przypadków ma wśród ludzi młodych. Z reguły ciężko ją wyleczyć, jedynie za pomocą metod psychoterapeutycznych, np: psychoanalizą.

W dzisiejszych czasach mamy do czynienia z epidemią wykrywalności zaburzeń psychoruchowych u dzieci. Rodzice często u dzieci trudnych, bardzo ruchliwych i przekornych, które nie chcą słuchać, podejrzewają ADHD. Jednak, aby stwierdzić, że dziecko jest chore musi jednocześnie wystąpić u niego kilka następujących warunków. Przede wszystkim objawy ADHD muszą wystąpić do siódmego roku życia. Objawy te muszą występować jednocześnie w dwóch środowiskach oraz muszą dziecku utrudniać codzienne życie. Dziecko z zaburzeniami ma problemy z normalnym funkcjonowaniem, zabawą, nauką. ADHD u dziecka może rozpoznać lekarz specjalista w porozumieniu z lekarzem rodzinnym. W związku z tym, że bardzo trudno jest rozpoznać ADHD, lekarz specjalista powinien wykonać wywiad dotyczący rozwoju dziecka oraz wywiad rodzinny. Następnie powinien porozmawiać z dzieckiem, choć jest to bardzo trudne, bo dziecko chore potrafi w gabinecie lekarza zachowywać się normalnie. Lekarz ma obowiązek sprawdzić jakie jest zachowanie w szkole. Jak już zbierze wszystkie te wiadomości może wydać diagnozę. Podstawą prowadzenia zajęć z dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo jest odpowiednia wiedza na temat ADHD. Istotna jest także cierpliwa i opiekuńcza postawa nauczyciela prowadzącego zajęcia. Nauczyciel musi dotrzeć do dziecka, znaleźć sposób, aby mu zaufało. Tylko wtedy będzie mógł w odpowiedni sposób prowadzić zajęcia. Należy pamiętać, że można łączyć dzieci zdrowych z chorymi na ADHD np. stworzyć grupę czworo zdrowych dzieci i czworo chorych. W ten sposób dzieci z ADHD uczą się zachowania od zdrowych dzieci. Ważne jest, żeby zajęcia prowadziły dwie osoby. Jedna powinna pokazywać dzieciom w jaki sposób wykonywać ćwiczenia. Należy pamiętać o nagrodach dla dzieci, które prawidłowo wykonują ćwiczenia. Mogą to być np. lizaki, cukierki, batony lub uśmiech. Nauczyciel oprócz scenariusza musi mieć przygotowane dodatkowe ćwiczenia. Najważniejsze jest, żeby nauczyciel zrozumiał, że dziecko Z ADHD nie jest dzieckiem złym. Jest dzieckiem, które ma trudności w kierowaniu życiem. Najbardziej istotnym faktem dotyczącym problemu ADHD jest jak najszybsze rozpoznanie zespołu nadpobudliwości u dziecka. Należy pamiętać, aby rozpoznać wszystkie objawy ADHD. Ważne jest żeby występowały one jednocześnie przez okres sześciu miesięcy. Rodzic musi obserwować z uwagą dziecko, jego zachowanie podczas zabawy, nauki, podczas spożywania posiłków. Każde dziecko jest inne i potrzebuje innego podejścia. Gdy zaobserwujemy u dziecka objawy ADHD oraz ich nasilenie powinniśmy udać się niezwłocznie do lekarza specjalisty. Tylko on może rozpoznać i postawić diagnozę, czy nasze dziecko jest chore, czy też nie. Gdy lekarz uzna, że dziecko jest chore na ADHD nie można go pozostawić samemu sobie. Trzeba mu pomóc, bo dziecko samo sobie nie poradzi. Należy współpracować z nauczycielami i lekarzem, żeby nasze dziecko nie straciło zbyt wiele z dzieciństwa. Najważniejsze żeby było szczęśliwe. Żeby miało normalne dzieciństwo, przyjaciół. By radziło sobie w szkole i podczas wykonywania obowiązków domowych. Często objawy mijają z wiekiem. Dziecko po prostu wyrasta z wiekiem.