Z jakimi zagrożeniami spotykają się opiekunowie Choroba Alzheimera powoduje, że osoba nią dotknięta często traci poczucie rzeczywistości. Zapomina o ważnych rzeczach, jak na przykład o miejscu zamieszkania. Opiekując się taką osoba należy jak najlepiej zabezpieczyć ją przed możliwym zgubieniem się. Dobrze jest założyć na rękę bransoletkę z adresem i numerem telefonu. Można także takie dane przyszyć do ubrania. W okolicznych sklepach należy powiadomić obsługę, żeby zwróciła uwagę na chorą osobę i w przypadku wątpliwości czy chory da radę wrócić sam, powiadomiła opiekunów. Również w domu trzeba pilnować, żeby chory nagle nie wyszedł z mieszkania, szczególnie zimą albo w brzydkie dni. Może w takich przypadkach nawet się wcale nie ubrać i spowodować, że na dworze się przeziębi. Dodatkowym niebezpieczeństwem jest pojawiająca się niekiedy u chorych agresja. W miarę możliwości nie należy drażnić chorego. Dobrze jest nie zostawiać w jego zasięgu niebezpiecznych przedmiotów, jak noże czy nożyczki. Nie uda się oczywiście schować wszystkiego, jednak w miarę możliwości można taki dostęp ograniczyć. Po czym poznać, że to choroba Choroba Alzheimera powoduje zmiany zwyrodnieniowe pojawiające się w komórkach nerwowych. Nie określono jak do tej pory przyczyn powstawania tej choroby i co za tym idzie, nie ma w tej chwili skutecznej metody na zapobiegnięcie jej pojawieniu się. Cierpi na nią powyżej dwudziestu procent osób w wieku powyżej osiemdziesięciu lat. Liczba ta od wielu lat systematycznie się zwiększa. Z tego względu nazywa się ją chorobą dwudziestego wieku. Pierwsze objawy chorobowe pojawiają się powoli i mogą być nawet niezauważalne. Nasilają się w bardzo wolnym tempie. Osoba, którą to dotyka zapomina niekiedy o ważnych rzeczach dotyczących jej zawodu albo codziennych czynności. Zaburzenia pamięci to nie jedyne objawy. Z czasem dochodzi do tego zaburzenie postrzegania przestrzeni oraz orientacji w czasie. Chory może wielokrotnie pytać o to, która jest godzina i nie może na dłużej zapamiętać, jaki mamy czas. Często czuje się zagubionym w miejscach, w których nie powinien odczuwać żadnych lęków, gdyż zna je bardzo dobrze i od dawna. Bardzo trudno jest żyć z chorobą Alzheimera, gdyż w każdej chwili może wydarzyć się coś nieprzewidzianego. Nie należy chorego izolować od czynności domowych czy życia codziennego, jednak należy mieć nad nim cały czas dyskretną kontrolę. Osoby odsuwane na boczny tor szybko popadają w apatię, odsuwają się od rodziny, bliskich, znajomych. Należy umożliwić im w miarę swobodne poruszanie się i wykonywanie wielu zwykłych czynności. Nie należy takich osób krytykować za na przykład niedokładne ścielenie łóżka. Należy także zostawić choremu odpowiednio dużo czasu na wykonanie tych czynności,. Nie powinien się spieszyć ani też odczuwać na sobie jakiejkolwiek presji. Potrzebuje on więcej czasu na podjęcie decyzji, zastanowienie się nad wykonywaną czynnością. Polecenia muszą być jasno sformułowane i proste w przekazie. Nie powinno się stawiać zbyt wygórowanych żądań. Najlepiej zaplanować rutynowy dzień, kiedy to czynności będą wykonywane w tej samej kolejności i o tej samej porze. Należy unikać sytuacji, w których chory zmuszany jest do podejmowania wyboru.

Jak sobie radzić z alkoholizmem Najlepszym wyjściem z sytuacji dla osoby, która nie może panować nad piciem alkoholu, jest abstynencja całkowita. Stosowanie preparatów wspomagających niestety nikogo nie wyleczy z alkoholizmu, może natomiast zmniejszyć chęć do picia oraz pomoże w zwalczaniu choroby alkoholowej. Alkoholizm powoduje fizyczną i psychiczną zależność od alkoholu. Sporo ludzi uważa go za ciężkie schorzenie przewlekłe, podobnie jak cukrzyca lub nadciśnienie. Badania mówią, że alkohol pity z umiarem chroni serce, jednakże wiadomo, że niepohamowane picie niszczy wątrobę, trzustkę, jelita oraz mózg a także inne narządy. Podczas gdy puste kalorie z alkoholu zastępują kalorie właściwe, organizmowi staje się zagrożony nawet niedożywieniem. Nie wiadomo dlaczego niektórzy ludzie cały czas nadużywają alkoholu. Istotnymi czynnikami mogą być tutaj warunki społeczne oraz uwarunkowania genetyczne. Bardzo prawdopodobne jest, że dzieci alkoholików popadną w ten sam nałóg jak ich rodzice, nawet jeżeli wychowały się w rodzinach zastępczych. Alkoholik stale szuka obojętnie jakiej okazji, żeby tylko się napić, nikomu nie odmówi, przedkłada picie ponad pracę, przyjaciół i rodzinę. Z biegiem czasu zaczyna pić coraz więcej. Sposoby różnych terapii Nie ma takiej możliwości, żeby całkowicie wyleczyć alkoholizm. Można jednak żyć z chorobą alkoholową, nie pijąc i będąc trzeźwym. Nie jest to jednak łatwe i z pewnością nie da się tego osiągnąć, walcząc z chorobą samemu. Koniecznie należy sięgnąć po pomoc. Z początku dobrze jest zgłosić się do lekarza lub do poradni przeciwalkoholowej. Trzeba spróbować przyłączyć się do jakiejś grupy wsparcia albo klubu Anonimowych Alkoholików. Na tą chorobę nie ma jak do tej pory także specjalnych lekarstw, które potrafiłyby wyleczyć uzależnionego. Można jedynie wspierać leczenie różnymi preparatami, które zawierają disulfiram. Stosowanie ich może powodować, że spożywanie alkoholu wyzwalać będzie nieprzyjemną reakcję w organizmie i skutecznie obrzydzi i zniechęci do picia. Taka metoda jest całkiem skuteczna, niesie jednak za sobą ryzyko pojawienia się niepożądanych skutków ubocznych. W momencie, gdy chory zdecyduje się podjąć kurację odwykową, powinna ona od początku przebiegać pod ścisłym nadzorem lekarza. Odwyk polega na odtruwaniu organizmu, leczeniu chorób wywołanych przez alkoholizm a przede wszystkim odrestaurowanie psychiki pacjenta, która jest kluczowa dla ciągłych postępów leczenia.